Sosyal Kooperatifçilik

Sosyal Kooperatifçilik

Kooperatifler ve sosyal kooperatifler sosyal girişimcilik ekosistemi içindeki önemli aktörlerdir. Kooperatifler genel olarak ortak ekonomik, sosyal ve kültürel ihtiyaç ve istekleri müşterek sahip olunan ve demokratik olarak kontrol edilen bir işletme yoluyla karşılamak üzere gönüllü olarak bir araya gelen insanların oluşturduğu işletmelerdir. Diğer işletmelerden farkları ise temel kooperatifçilik ilke ve değerlerine bağlılıklarıdır.  Sosyal kooperatifler iş imkânları sağlamak yoluyla toplum çıkarlarını gözeten hizmetlerin sağlanması ve dezavantajlı bireylerin (engelliler, uzun süreli işsizler, eski tutuklular, bağımlılar vb.) iş hayatına katılması konularında çalışabilecekleri gibi kar amacı gütmeyen ve herhangi bir alanda faaliyet gösteren kooperatifler de olabilirler.

Sosyal kooperatifçiliğin en çok geliştiği ülkelerden biri İtalya’dır. İtalya’daki tip A kooperatifler sosyal, bakım ve eğitim alanında faaliyet gösterirken, tip B kooperatifler dezavantajlı insanları iş sahibi yapma ve yerleştirmek için çalışırlar. Ülkemizde sosyal kooperatifçiliğin geliştirilmesi ve mevzuat çalışmalarına başlanması için Ticaret Bakanlığı Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü çeşitli faaliyetler yürütmektedir. Sosyal kooperatif statüsüne yasal olarak sahip olmasa da nitelik olarak sosyal kooperatif olarak tanımlanabilecek kooperatiflerin sayısı da artmaktadır. Bu kooperatifler, eğitim, sağlık, çocuklar ve gençlik, engellilere hizmet verilmesi gibi alanlarda çalışmakta, kâr odağından öte sosyal amaçlarını gerçekleştirmek için çalışmaktadırlar.